5.น้อยหน่า
น้อยหน่า (อังกฤษ: Sugar apple ;ชื่อวิทยาศาสตร์ :
Annona squamosa Linn.) ชื่ออื่น ๆ หมักเขียบ (ตะวันออกเฉียงเหนือ) ,
ลาหนัง (ปัตตานี) , มะนอแน่, มะแน่ (เหนือ) , หน่อเกล๊ะแซ (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) ,
มะออจ้า, มะโอจ่า (เงี้ยว-เหนือ) , เตียบ (เขมร)[1] เป็นพืชยืนต้น ผลมีเนื้อสีขาว เมล็ดดำ รสหวาน
ถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบอเมริกากลาง และใต้ แต่จะพบอยู่ทั่วไปในเขตร้อน
ในประเทศไทยปลูกมากทางภาคกลางและตะวันออกเฉียงเหนือ
สรรพคุณ
·
ใบสดและเมล็ดน้อยหน่าสามารถใช้ฆ่าเหา และ โรคกลากเกลื้อน โดยเอาใบน้อยหน่าสดมาคั้นเอาแต่น้ำ แล้วพอกหัว ภายใน 7 วัน กลากเกลื้อนและเหาก็จะหาย เป็นเหา ซึ่งมีวิธีรักษาอยู่ 2 วิธีคือ
·
นำใบน้อยหน่าประมาณ
3-4 ใบมาบดหรือตำให้ ละเอียดแล้วคลุกกับเหล้า 28
ดีกรี คลุกให้เคล้ากันจนได้กลิ่นน้อยหน่า แล้วนำมาทาหัวให้ทั่ว
เอาผ้าคลุมไว้สัก 10-30 นาทีและเอาผ้าออกใช้หวีสาง
เหาก็ตกลงมาทันที
·
นำใบน้อยหน่า 7-8 ใบ มาตำให้ละเอียดแล้วผสมกับน้ำทาหัวทิ้งไว้สักครู่ แล้วล้างออก
ซึ่งจะช่วยทำให้ไข่ฝ่อ และฆ่าเหาได้ และ แก้ขับพยาธิลำไส้ ฆ่าเหา แก้หิด
แก้กลากเกลื้อน และแก้ฟกบวม
·
ผล ผลดิบ
จะเป็นยาแก้พิษงู แก้ฝีในคอ กลาก เกลื้อน ฆ่าพยาธิ ผิวหนัง และผลแห้ง แก้งูสวัด เริม แก้ฝีในหู
·
ใบน้อยหน่ามีสารแอลคาลอยด์ แอนโนเนอีน (anonaine)
และเรซิน (resin) ในเมล็ดมีน้ำมันอยู 45%
ซึ่งเป็นพิษกับด้วงปีกแข็ง เพลี้ยอ่อนแมลงวันและมวนปีกแข็ง สารสกัดเมทานอลของใบน้อยหน่าเป็นพิษต่อไรทะเล และใบน้อยหน่ายังเป็นพิษต่อเพลี้ยอ่อนถั่วโดบมี LC50
2,089.30 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร
.jpg)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น